Etap Szlaku Rybackiego - Salema » Sagres

W Enseada da Baleeira przechodzisz przez kilka niezwykłych siedlisk – cieki wodne zdominowane przez tamaryszek (Tamarix africana), zarośla przybrzeżne na wapieniach, laguna Martinhal, wydma, plaża piaszczysta, skalista strefa międzypływowa i przybrzeżne wysepki, które wyłaniają się z morza pośrodku zatoki.

Laguna Martinhal wysycha latem, ale zimą otrzymuje zarówno wodę morską, wskutek sztormów, jak i słodką z Barrancos das Mós i Vale do Lobo. Gatunki, które ją zasiedlają, są przystosowane do tych zmian zasolenia i dostępności wody. Doskonałe miejsce do obserwacji ptaków, zwłaszcza w sezonie migracji, gdy pojawiają się bardzo rzadkie gatunki. Dwa ptaki, które tu żyją, czyli modrak i wrończyk — rozpoznawalne tylko dla najbardziej uważnego obserwatora, bo na pierwszy rzut oka wydają się całkowicie czarne. Wysepki Baleeira są małymi skalistymi wyspami, których podwodne ściany badają nurkowie, obserwując ryby, krewetki, ukwiały, kraby i gorgonie (rodzina koralowców miękkich). Kalcyt, dominujący minerał jasnych skał klifów, jest nierównomiernie rozpuszczany przez wodę, tworząc łuki, filary morskie i jaskinie. Ale morze i spływająca woda rzeźbią też, w mniejszej skali, delikatne koronki w wapiennej skale. Ten obszar był zamieszkany przez człowieka co najmniej od neolitu. Między plażami Martinhal i Rebolinhos znajdują się ślady osadnictwa rzymskiego (3. do 5. wieku n.e.) — cysterna, dziewięć pieców do produkcji amfor, a także piec do produkcji dachówek i cegieł. Musiał tam istnieć duży ośrodek garncarski specjalizujący się w produkcji amfor do pakowania solonych ryb i sosów rybnych. Lokalizację tego ośrodka wybrano zapewne ze względu na bliskość złóż gliny i łatwość transportu morskiego dzięki osłonie zatoczki Baleeira.

Na Ponta da Fisga, skalistym występie między plażami Zavial i Ingrina, stał niegdyś Forte do Zavial. Dziś pozostała jedynie podstawa tego, co było małym prostokątnym fortem wojskowym zbudowanym w 18. wieku. Wcześniej istniał tu fort Santo Inácio, zniszczony przez trzęsienie ziemi w 1775 roku. Z tego punktu krajobraz jest wspaniały — wybrzeże widoczne aż do Ponta da Torre (900 m) na wschodzie i Ponta da Atalaia (6 km) na zachodzie.