Etap Szlaku Rybackiego - Sagres » Vila do Bispo

Linia brzegowa Sagres i Cabo de São Vicente ma wyjątkową sytuację, pod względem klimatu, wapiennej gleby i bliskości morza, sklasyfikowaną jako Rezerwat Biogenetyczny Sagres w 1988 roku. Gromadzi gatunki endemiczne, które występują wyłącznie w tej lokalizacji i ogólnie na południowo-zachodnim wybrzeżu Portugalii, takie jak Biscutella vicentina, Diplotaxis vicentina, Hyacinthoides vicentina, Herniaria algarvica, Cistus palhinhae, Teucrium vicentinum, Thymus camphoratus, Linaria algarviana, Bellevalia hackelii i Silene rothmaleri (endemiczna dla Rezerwatu).

Osobliwa formacja skalna Praia do Telheiro to cenne dziedzictwo geologiczne do badań. Trzeba zejść na tę plażę, aby obserwować ten geomonument. Na szczycie klifu widać podniesione plaże, czyli ślady erozji przez morze, gdy znajdowało się ono na znacznie wyższym poziomie. Pod tymi osadami leżą piaskowce Silves, o fantastycznym czerwonawym kolorze, liczące ponad 200 milionów lat. Wreszcie, u podnóża klifu, znajdują się łupki i szarogłazy liczące ponad 300 milionów lat, mocno spękane i sfałdowane, „korzeń” pradawnego pasma górskiego, już startego płasko przez erozję.

Sagres to po prostu najlepsze miejsce w Europie do obserwacji migrujących ptaków morskich, takich jak burzyk koryski, głuptak, wydrzyk wielki, rybitwa rzeczna i rybitwa białoczelna. Szczególnie przy złej pogodzie można je obserwować z lądu. Odwrotnie, przy dobrej pogodzie delfiny stają się łatwiejsze do dostrzeżenia. W październiku wykorzystaj słynny festiwal obserwacji ptaków w Sagres. Oprócz bycia punktem przelotu dla ptaków wędrownych, Sagres jest domem odizolowanej populacji pasterki (Pyrrhocorax pyrrrocorax), która gniazduje na klifach i żeruje na pastwiskach.

Sagres znaczy „święty" i przez trzy tysiąclecia było jednym z granic znanego świata, na skrajnym południowym zachodzie Europy. Dla ludów żeglujących z Morza Śródziemnego (Fenicjan, Greków, Kartagińczyków, Rzymian i Arabów) Cabo de São Vicente było granicą mare incognitum i znane było jako Finis Terrae, czyli Koniec Świata. Legenda głosi, że relikwie św. Wincentego, chrześcijańskiego męczennika, przybyły tam w 8. wieku, dryfując łodzią strzeżoną przez dwa kruki. Kult św. Wincentego stał się tak ważny, że D. Afonso Henriques, po odebraniu Lizbony Maurom, nakazał zebranie i przeniesienie relikwii do Lizbony — św. Wincenty został patronem miasta.