Avenida da Liberdade

Lisbon’s great boulevard runs in one straight line from the Restauradores square up to the roundabout of the Marquis of Pombal, under plane trees and along black-and-white mosaic pavements. For more than a century the A Brasileira w sąsiednim Chiado oraz kioski samej alei zakotwiczyły codzienny rytuał kawy i zakupów wzdłuż jej długości.

Od ogrodzonego parku do bulwaru

Aleja zaczęła się jako Passeio Público, ogrodzony ogród urząd­zony w latach po trzęsieniu ziemi z 1755 roku, potem zarezerwowany i zamknięty bramą przed miastem. W 1879 roku mury upadły: inżynier Frederico Ressano Garcia przerobił grunt na paryski bulwar, wysypany symetrycznymi fasadami i obsadzonymi spacerami, przemianowany na Avenida da Liberdade. Jego dolny koniec dociera do starej dzielnicy w kilka minut, gdzie Elevador de Santa Justa wznosi się na grzbiet powyżej.

Żywa aleja

Today the avenue is Lisbon’s address for luxury shopping and its grandest hotels, but the pavements still belong to walkers: shaded side lanes run between the carriageways, kiosks serve drinks under the trees, and at the northern end the memorial to the dead of the First World War closes the axis at the Pombal roundabout.

Co warto zobaczyć

• Mozaikowe chodniki z calçady
• Obsadzone drzewami centralne spacery i kioski
• Pomnik I wojny światowej na szczycie alei
• Zabytkowe hotele i witryny
• Boczne ulice dzielnicy Liberdade

Informacje praktyczne

Aleja biegnie na północ od centrum Lizbony, z metrem pod nią i autobusami wzdłuż jej długości. Opada łagodnie w stronę Restauradores, więc klasyczny spacer biegnie z góry, kończąc się przy Rossio i Baixie. Letni cień jest rzadszy, niż wygląda: zabierz wodę na podejście od strony rzeki.

Zdjęcie: Avenida da Liberdade autorstwa -wuppertaler — CC BY-SA 4.0, za pośrednictwem Wikimedia Commons.