Cabo Carvoeiro

Na zachodnim krańcu półwyspu Peniche ląd przechodzi w jedno z najbardziej dzikich wybrzeży Portugalii: białe wapienne klify, poprzecinane wąwozami i pełne jaskiń, z archipelagiem Berlengas na horyzoncie i samotną latarnią morską strzegącą przylądka. To Cabo Carvoeiro, drugi najdalej na zachód wysunięty przylądek kontynentalnej Europy.

Wapień, sztormy i Nau dos Corvos

Przylądek to podręcznikowy przykład geologii wybrzeża: zerodowane wapienne skały, wywiewy i jaskinie morskie, w tym Furninha, gdzie ślady obecności człowieka sięgają epoki kamienia. Tuż przy brzegu wznosi się Nau dos Corvos, „statek kruków” — klin skalny nazwany od kormoranów, które się na nim gromadzą, i często uwieczniany przez portugalskich poetów. Latarnia, zamówiona w 1758 roku i zapalona po raz pierwszy w 1790 roku, należy do najstarszych na wybrzeżu. Z jej punktu widokowego widać całą zatokę Peniche i wyspy rezerwatu Berlengas.. Stare miasteczko rybackie w głębi lądu, z portem, murami i warzelniami soli w miejscowości Peniche, należy do najciekawszych opowieści o żegludze na środkowym wybrzeżu.

Co warto zobaczyć

• Latarnia morska i klify przylądka.
• Skała Nau dos Corvos i jej kormorany.
• Ptaki morskie i widok na Berlengas.
• Zachodni kraniec przylądka, zwrócony ku zachodzącemu słońcu.
• Port i twierdza w Peniche, oddalone o kilka minut.

Informacje praktyczne

Cabo Carvoeiro leży około trzech kilometrów od centrum Peniche, na końcu drogi biegnącej wzdłuż brzegu. Na ścieżkach klifowych warto nosić solidne obuwie i trzymać się z dala od niezabezpieczonych krawędzi; wiatr może być silny o każdej porze roku. Przylądek można zwiedzać bezpłatnie przez całą dobę.

Źródło zdjęcia: Cabo Carvoeiro, Júlio Reis, CC BY-SA 2.5, Wikimedia Commons.